Jak to się zaczęło???

Porozmawiajmy o tym jak się pierwszy raz spotkaliśmy. Ktoś nas przedstawił, czy znaliśmy się od zawsze? Szkolna miłość czy tez wakacyjny romans przerodził się w stale uczucie?

u mnie to było tak. Zawsze chciałam przeżyć nieszczęśliwą miłość. taką trudną jaką przedstawia się w serialach (pewnie dlatego ze dużo się naoglądałam ich). Poznaliśmy się w dyskotece. Na początku on nie był mną zainteresowany, ja bardzo. Powód? miał już drugą połówkę, ja nie. Zawzięłam się ponieważ czułam że jest mi pisany. Mimo że na początku nie czułam tego tak poważnie z czasem nie mogłam myśleć o niczym innym. Był w moich myślach i zaprzątał mi głowę wszędzie gdzie byłam. Czułam że nie jest szczęśliwy w tym związku dlatego po kilku miesiącach byliśmy razem. Jednak… wyjechał za granice i mnie rzucił. Chciał naprawić tamten związek bo okazało się że tamta dziewczyna też tak łatwo nie odpuści. Strasznie to przeżyłam. Pierwszy raz zaufałam mężczyźnie że może być dobrze a on tak mnie potraktował. Przez miesiąc, schudłam 10 kg nic nie jadłam, płakałam i wyglądałam jak wrak człowieka. On wrócił z zza granicy – spotkałam go w sklepie. Nie było łatwo patrzeć że nigdy już nie będzie mój. Poprosiłam chociaż abyśmy zostali przyjaciółmi. Zgodził się. Z czasem często smsowaliśmy i spotykaliśmy się. Na pierwszej jego wizycie u mnie w domu powiedziałam mu że nadal go kocham. On się odwdzięczył tym samym. Strasznie za sobą tęskniliśmy i postanowiliśmy być razem. Wszystko z czasem się poukładało i dziś jesteśmy szczęśliwi mieszkając ze sobą. Warto było coś takiego przeżyć gdyż to mnie wzmocniło i dziś wiem jak mam pielęgnować swoją miłość.

Dla wszystkich nieszczęśliwie zakochanych – miejcie wiarę :)